xoves 28 maio 2015

31 de maio: Domingo da Santísima Trindade



Evanxeo: Mt 28, 16-20


Comentario:

Despois de pechar o tempo pascual coa festa de Pentecoste, poñémoslle coma un broche de ouro coa festa da Trindade. É unha maneira sinxela de dicir que todo canto de fondo e marabilloso estivemos vivindo, seguindo os pasos da vida, da paixón, da morte e da resurrección de Xesús de Nazaré, ten sentido nese marco simple e inabarcable, próximo e misterioso, que é o marco da Trindade: o Pai, o Fillo, o Espírito Santo.

martes 26 maio 2015

Quinto encontro do curso 2014-2015



Símbolo: 
Ramiño de caraveles bermellos, dedicados a Oscar Arnulfo Romero, mártir, beatificado hoxe.

HONOR E GLORIA AOS HOMES E MULLERES MÁRTIRES

  • Honor e gloria ás persoas que morren por coherencia, por honestidade, por apaixonamento.
  • Honor e gloria a quen hoxe morre simplemente por ser persoas cristiás.
  • Honor e gloria ás persoas afogadas no Mediterráneo, mártires da inxustiza humana.
  • Honor e gloria ás persoas máis pobres que soportan o peso inhumano do capital.
  • Honor e gloria a quen se repón e denuncia, arriscando o seu honor, a súa vida.
  • Honor e gloria a Xesús de Nazaré, fonte e vigor de todo martirio.

mércores 20 maio 2015

24 de maio: Domingo de Pentecoste.



Evanxeo: Xn 20,19-23


Comentario:

Este Evanxeo reproduce a primeira parte do Evanxeo do 2º domingo de Pascua. Sitúanos, polo tanto, unha vez máis, ante os catro elementos que constituíron o núcleo da sólida experiencia pascual das primeiras comunidades: 1) certeza firme dunha presenza de Xesús resucitado no medio da comunidade, madurada esa certeza a partir de experiencias persoais e grupais, froito da propia busca e disposición coroada polo regalo precioso de Deus; 2) experiencia fonda, fondísima, de paz e de alegría, fronte a calquera tipo de presión, de ameaza, interna ou externa; 3) conciencia de ter recibido unha misión, unha tarefa: a de estender a obra de Xesús, o seu Evanxeo, a súa aposta concreta polo Reinado de Deus, asumindo o estilo de vida de Xesús; 4) saberse envoltos no Espírito de Xesús, recibido gratuitamente, unha extensión viva de Xesús sobre as súas vidas, sobre o seu actuar, sobre as súas capacidades de reconciliar a fondo as persoas, de reintegralas na comunidade humana, na comunidade de Deus.

martes 12 maio 2015

Festividade da Ascensión do Señor



Evanxeo: Mc 16, 15-20


Comentario:

Celebrabamos a Ascensión do Señor 40 días despois da Pascua, pero non debemos comprender estas datas como se houbese un tempo intermedio no que Xesús andase por aí dando voltas, medio de incógnito, para despedirse logo dos homes e mulleres que o acompañaran durante a súa vida e morte nesta terra, e marcharse para onda o Pai, a un lugar superior, que chamamos ceo. A nosa realidade humana, necesariamente marcada polo espazo e polo tempo, lévanos a entender desta forma as cousas de Xesús despois de morto e resucitado, pero aí non está nin moito menos o forte do que o evanxelista nos quere transmitir.

xoves 07 maio 2015

10 de maio: Domingo 6 de Pascua (B)



Evanxeo: Xn 15,9-17

Comentario:

Botando man do “testamento” de Xesús despois da última cea, a cea santa de despedida, o evanxelista Xoán axúdanos a introducirnos no que pode ser unha vivencia relixiosa cristiá densa e sólida, na que Xesús loxicamente xoga un papel de primeirísimo orde; el é sempre a referencia polo que nos ofrece, polo mundo xenial no que nos introduce, polas capacidades que consegue crear en nós, pola tarefa que pon nas nosas mans. O evanxeo, Xesús mesmo –que é o miolo do evanxeo— é para unha persoa cristiá o espello no que se mirar cada día, para ver se un pensa, vive, ama, loita en balde ou non. Oxalá nas nosas comunidades cristiás nos afixésemos a mirarnos neste espello do Evanxeo! Sería algo ben proveitoso nestes tempos nos que a calquera cousa se lle quere chamar vida cristiá, nova evanxelización, experiencia relixiosa, seguimento de Xesús, etc.

xoves 30 abril 2015

3 de maio: Domingo 5 de Pascua (B)



Evanxeo: Xn 15, 1-8


Comentario:

O Evanxeo que hoxe lemos forma parte da longa conversa habida entre Xesús e as persoas que o acompañaban despois da cea de despedida polos días da Pascua. Estamos ante unha fonda reflexión espiritual, mística, que o evanxelista Xoán pon en boca de Xesús intencionadamente. Que pretendía facer Xoán? Que pretendía expresar a comunidade da que Xoán formaba parte? Fondamente afectados, afectadas, pola persoa e o estilo de vida de Xesús, os seus seguidores e seguidoras preguntáronse cal era, cal podía e debía ser a relación que os membros da comunidade cristiá mantiñan con Xesús. Unha pregunta vital, non teórica, que sería bo que se fixese calquera comunidade cristiá, tamén a nosa hoxe, calquera cristián ou cristiá. Que lugar ocupa Xesús na nosa vida? Que papel xoga na nosa existencia diaria?

martes 21 abril 2015

26 de abril: Domingo 4 de Pascua (B)



Evanxeo: Xn 10,11-18


Comentario:

O Evanxeo de hoxe recolle parte dunha reflexión do evanxelista Xoán sobre a identidade de Xesús, que ocupa a metade do capítulo 10 do seu Evanxeo. Esa identidade coméntaa Xoán a partir da imaxe do pastor, imaxe á que se recorría xa no Antigo Testamento cando se quería falar de Deus mesmo, ou dos seus representantes máis considerados. No apartado deste domingo a reflexión versa sobre a realidade e o sentido da morte de Xesús, cousa que conmocionou moito aos primeiros seguidores e seguidoras de Xesús; para entendela e asumila tiveron que pararse, pensar, orar, meditar en vivencias próximas aparecidas xa no Antigo Testamento, e, sobre todo, tiveron que deixarse envolver pola realidade mesma de Xesús, que desbordaba todos os anuncios e promesas.

venres 17 abril 2015

19 de abril: Domingo 3 de Pascua (B)



Evanxeo: Lc 24,35-48


Comentario:

O Evanxeo de hoxe abunda nas experiencias das que falaba o Evanxeo da semana pasada: nun contexto de medo, de dúbidas e de sobresalto, afirmar a paz radical que nos chega de Xesús resucitado, confirmarnos na súa presenza viva no medio de nós, ofrecernos elementos para lle ver sentido ao sufrimento e mesmo á morte nun marco de fidelidade a Deus e á xente máis desvalida, e embarcarnos nunha tarefa, a súa tarefa, de reconciliación fonda de persoas, de grupos, de sociedades. De todo iso estamos chamados a ser testemuñas todos os homes e mulleres que nos dicimos crentes en Xesús resucitado. Que fermoso sería chegar a ser cada comunidade cristiá un grupo humano cheo deste dinamismo, destas conviccións, desta humilde vontade de loita e de servizo! Cada comunidade cristiá podería revisarse a si mesma, para ver que é o que a está freando e que o que a esta potenciando para a tarefa que Xesús nos encomenda.