16 de xuño: Domingo XI do Tempo Ordinario (C)

 

Evanxeo: Lc 7,36—8,3

Comentario:

Estamos ante unha das páxinas máis densas e esperanzadoras do Evanxeo; algo así coma o Evanxeo do Evanxeo, onde se recolle aquilo máis substancial da mensaxe de Xesús, as claves do seu estilo actuar, e as consecuencias liberadoras que de ese estilo de actuar se derivaban para as persoas que tiñan a sorte de bater con Xesús na súa vida. Propónsenos este Evanxeo aos cristiáns e cristiás de hoxe, para ver se esas liñas de forza da Boa Nova de Xesús, ou do Xesús da Boa Nova, conseguen ter entrada nas nosas vidas, para que nelas suceda algo semellante ao que pasou na vida da prostituta que bicaba, regaba e enxugaba cos seus cabelos os pés de Xesús.

9 de xuño: Domingo X do Tempo Ordinario (C)

 

Evanxeo: Lc 7,11-17

Comentario:

Volvemos ao que na Liturxia lle chamamos “Tempo Ordinario”, é dicir, aqueles días e semanas nos que na Liturxia non se celebra ningunha festividade especial, e simplemente se nos vai ofrecendo a lectura dun dos evanxeos –este ano o de Lucas--, para que vaiamos poñendo en contacto con el a nosa vida tamén normal, ordinaria, de cada día. É un tempo precioso, porque nos invita a ollar a vida normal con ollos novos, humildes, sosegados, confiados, creativos, sabendo que a nosa vida, aínda que sinxela e ordinaria e ás veces tamén dura, está chea de moitas cousas boas, de moitas posibilidades. E Deus, Xesús, quere estar ao pé da nosa vida de cada día, coa súa presenza, co seu alento, axudándonos a vivila con forza e alegría, con paz e esperanza. E con moita solidariedade sempre, porque é na solidariedade, na preocupación de uns polos outros e outras, no amor, onde en definitiva se encontra o sentido último e mellor das nosas vidas.

Quinto Encontro

Celebramos a Trindade, que en definitiva é a identidade amorosa, amante, solidaria, de todos, de todo: alguén que sae de si e ama, alguén amado, amada, e a forza do amor que nos vincula. Así é Deus, e así somos todos e cada un de nós. Deus é Trindade e todos/todas nós estamos chamadas a ser Trindade. É hoxe a festa de Deus, é, polo tanto, tamén a nosa festa.

2 de xuño: Solemnidade do Corpo e do Sangue de Cristo

Evanxeo: Lc 9,11b-17

 

Comentario:

O evanxeo de hoxe non describe unha celebración eucarística, onde o Corpo e o Sangue de Cristo sexan expresamente mostrados e expresamente recoñecidos e comungados pola xente con agradecemento, pero ábrenos un moi interesante fondo desde o que poder comprender de forma conveniente o sentido, a orientación dunha celebración cristiá da Eucaristía, e polo tanto tamén o sentido do recoñecemento, acollida e adoración agradecida do Corpo e do Sangue de Cristo.

26 de maio: Solemnidade da Santísima Trindade

Evanxeo: Xn 16,12-15

Comentario:

Pechando todo o tempo de Pascua, despois das celebracións finais da Ascensión e de Pentecoste, vivimos a solemnidade da Santísima Trindade. É unha maneira de dicir que todo o que no ano litúrxico vivimos, todo o que vivimos dentro e fóra do ano litúrxico, toda a nosa vida, toda a vida de todo canto é e existe, está dentro do marco simple e marabilloso, vivo e amante de Deus, a quen recoñecemos coma Pai/Nai que de forma permanente nos crea para a vida digna, completa, redonda, eterna; a quen recoñecemos coma Fillo, nun estoupido solidario de Deus, que en Xesús se nos amosou feito ser humano dunha maneira asombrosa; a quen recoñecemos coma ese potencial de forza e calor que é o Espírito. Se caésemos na conta de tanto don, de tanto privilexio! Quizabes afeitos/as a oír e dicir, a repetir isto con tanta rutina cada día, perdemos o sentido do asombro, e deixamos de vivir co inmenso gusto, forza e agradecemento que supón sabernos arroupados/as na vida por esta presenza viva de Deus.

19 de maio: Domingo de Pentecoste

Evanxeo: Xn 20,19-23

Comentario:

En Pentecoste, aos 50 días da Pascua, na Igrexa celebramos o que foi unha realidade manifesta naquelas persoas e comunidades primeiras: que se deixaron regalar e encher co Espírito Santo de Xesús, e con ese Espírito dentro foron capaces de manter vivo o aire de Xesús, o seu estilo de vida, a súa ilusión absoluta por Deus e o seu servizo sen medida por todas as persoas, maiormente polas máis débiles e marxinais, por calquera razón que fose. Foron capaces de crear unha comunidade cristiá con Xesús no centro, ao redor do recordo, da palabra, do Espírito de Xesús. Celebramos esta festa de Pentecoste coa esperanza de que tamén nos pase a nós o que lles pasou aqueles primeiros homes e mulleres que se deixaron levar polo Espírito de Xesús, nos tempos de hoxe, que boa falta nos fai.

Conversacións co cardeal Jorge Bergoglio, sj.

Chegou ás nosas mans este libro, en formato PDF, sobre o Papa Francisco, editado en Bos Aires no 2010, cando aínda era arcebispo de Bos Aires. Parécenos interesante, porque nel aparece xa o pensamento e a práctica pastoral que agora está sementando esperanza na Igrexa. Por iso volo presentamos aos seguidores e seguidoras do noso blog por se é do voso interese.

O ligazón é o seguinte:

EL JESUITA. Conversaciones con el cardenal Jorge Bergoglio, sj.

Cine, salud y algo más

     De nuevo os animo a ir al cine. “Bárbara” es una película que merece la pena. Premiada en el Festival de Berlín 2012 (Oso de Plata al mejor director), va exponiendo, no solo la amargura producida por la falta de libertad, sino la transformación de una persona que, por efecto de las relaciones humanas, da un giro en su vida y prioriza el bien del oprimido (en este caso, oprimida) sobre su confort personal y su ansia de libertad.